Paylaş..Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on RedditShare on TumblrEmail this to someone

NASA’nın Kepler görevi, güneşe benzer bir yıldız etrafında ilk “yaşanabilir bölge” sayılabilecek Dünya büyüklüğünde bir gezegeni onayladı. Bu keşif ve diğer 11 yeni küçük yaşanabilir bölge adayı gezegenler, başka bir “Dünya” arayışında bir dönüm noktasıdır.

Yeni keşfedilen Kepler-452b, bugüne kadar keşfedilen en küçük gezegendir ve bizim güneşimiz gibi G2-tipi yıldız etrafında dönen yaşanılabilinir bir yörüngede olduğu tespit edilmiştir (gezegen, yüzeyinde su bulunabilecek bir yörünge dâhilinde, bir yıldızın çevresinde dönmektedir). Kepler-452b’nin keşfi ile bugüne kadar keşfedilen gezegenlerin sayısı 1030’a yükselmiştir.

NASA’nın Washington’daki genel merkezinde Bilim Misyon Müdürlüğü, eş müdürü John Grunsfeld, “Başka güneşlerin gezegenlere sahip olduğu keşfinin 20. yıldönümünde, güneş sistemi dışındaki gezegenler araştırıcısı Kepler, bizim Dünyamız ve Güneşimizi andıran başka bir gezegen ve güneş keşfetmiştir. Bu heyecan verici sonuçlar bizi Dünya’nın 2. versiyonunu bulabilmemize bir adım daha yaklaştırmıştır.”

 

1

(Kepler-452 sisteminin boyu ve ölçeği, Kepler-186 sistemi ve güneş sistemi ile karşılaştırılmaktadır. Kepler-186 sistemi minyatür bir güneş sistemidir ve Merkür’ün yörüngesine tam anlamıyla sığabilmektedir)

Kepler-452b, Dünya’nın çağından yüzde 60 daha büyüktür ve süper Dünya büyüklüğünde bir gezegen olarak kabul edilmektedir. Her ne kadar kültesi ve bileşenleri henüz belirlenmemiş olsa bile Kepler-452b büyüklüğündeki gezegenlerin kayalık olma şansı çok yüksektir.

Kepler-452b, Dünya’dan daha büyük olsa bile yıldızın etrafındaki 385 günlük yörüngesi sadece yüzde 5 daha uzundur. Gezegen, Dünya ile Güneş arasındaki uzaklık ile kıyaslandığında, Kepler-452 ana yıldızından yüzde beş oranda daha uzaktır. Kepler-452, 6 milyar yaşında ve bu da bizim yıldızımızdan 1,5 milyar yıl daha büyük olduğu anlamına gelmektedir aynı zamanda aynı sıcaklığa sahip, yüzde 20 daha parlak ve çap olarak yüzde 10 daha büyüktür.

NASA’nın Moffett Field, California’daki Ames Araştırma Merkezi’nde bulunan ve Kepler-452b’yi keşfeden birime öncülük eden Kepler veri analisti Jon Jenkins, “Kepler-452b’yi dünyanın daha büyük ve daha yaşlı kuzeni olarak kabul edebiliriz. Bu bize Dünya’nın gelişen çevresinin nasıl olabileceğini anlama şansı verebilir” dedi. Ayrıca “Heyecan verici bir diğer olay ise bu gezegen Dünya’dan daha uzun bir süre olan 6 milyar yıl boyunca kendi yıldızının yaşanabilir bölgesi dâhilinde bulunmuştur. Bu yaşamın başlaması için çok önemli bir fırsattır. Yaşamın başlayabilmesi için gerekli olan tüm maddeler ve yaşam koşulları bu gezegende bulunmaktadır” dedi.

Bulguları teyit etmeye ve Kepler-452 sisteminin özelliklilerini belirlemeye yardımcı olması ekip, Teksas Üniversitesi Austin’in McDonald Gözlemevi’nden, Mt. Hopkins Arizona Fred Lawrence Whipple Gözlemevi’nden ve Mauna Kea, Hawaii W. M. Keck Gözlemevi’nden gözlemler yapmışlardır. Bu gözlemler ve ölçümler Kepler-452b’nin doğasını, ana yıldızın büyüklüğünü ve parlaklığını, gezegenin yörüngesini ve büyüklüğünü teyit edebilmek için önemli veriler sağlamıştır.

Kepler-452 sistemi Kuğu Takımyıldızı’ndan 1400 ışık yılı uzaklıkta bulunmaktadır. Bu bulguyu içeren araştırma raporları The Astronomical Journal dergisinde yayınlanmak üzere kabul edilmiştir.

Kepler-452b’nin onaylanmasına ek olarak, Kepler ekibi 2009 Mayıstan, 2013 Mayısa kadar yürüttükleri gözlemlerin analizleri ile birlikte güneş dışı gezegen adaylarının sayısını 521 arttırmıştır. Bu sayede Kepler görevi ile birlikte aday gezegenlerin sayısı 4696’ya yükselmiştir. Adayların gerçek gezegen olduklarının doğrulanması için bazı takip gözlemleri ve analizler gerekmektedir.

Yeni aday gezegenlerin on ikisi dünyanın bir ila iki katı arasında çaplara sahiptir ve kendi yıldızlarının yaşanabilir bölgesinde bulunmaktadır. Bunların içerisinde güneşe boyut ve sıcaklık bakımından benzer dokuz yörünge yıldızı da bulunmaktadır.

 

2

(Yedinci Kepler gezegen adayı katalogunun yayınlanması ile birlikte bilinen 4696 gezegen adayı bulunmaktadır. Ocak 2015 ayında yayınlanan bir önceki kataloga kıyasla 521 aday olarak artış göstermiştir.)

 

Yeni aday kataloglarının analizinin yöneticisi Mountain View, California’daki SETI Enstitüsü’nden Jeff Coughlin “Artık aday gezegenlerin belirlenmesi sürecini tamamen otomatik bir hale sokmayı başarabildik. Bu, sonunda tüm Kepler veri kümesi içerisindeki her geçiş sinyalini hızlı ve başarılı bir şekilde elde değerlendirebileceğimiz anlamına gelmektedir.” dedi. Ayrıca “Bu, gökbilimcilere doğru bir biçimde Samanyolu galaksimizdeki Dünya gibi muhtemel kayalıklı gezegenlerin belirlenmesi için gezegen adaylarının istatiksel ses nüfuslarını sağlayacaktır.”

Bu bulgular yedinci Kepler Aday Kataloğu’nda sunulmuştur ve Astrophysical Journal’da yayınlanması için sunulacaktır. Bu bilgiler, NASA Güneş Dışı Sistemler Arşivi’ndeki halka açık olan veriler içerisinden derlenmiştir.

3

 

(Kepler 2009’da başlatıldığından bu yana kendi yıldızlarının yaşanabilir bölgelerinde bulunan dünyadan iki kat daha küçük on iki gezegen keşfedilmiştir.)

Bilim adamları şimdi, Kepler görevinin dört yıllık veri kümesine dayalı olarak son katalogu üretmektedirler. Son analizler, Dünya büyüklüğündeki gezegenlerdeki gibi özelliklere çok hassas olan gelişmiş yazılımlar kullanarak analiz edilecektir.

Ames, NASA’nın Bilim Misyon Müdürlüğü adına Kepler ve K2 görevlerini yürütmektedir. Pasadena, California’daki NASA’nın İtme Laboratuarı Kepler görevinin gelişimini yürütmüştür. Ball Havacılık & Teknoloji Şirketi, Boulder Colorado Üniversitesi’ndeki Atmosferik ve Uzay Fiziği Laboratuarı’nın desteği ile birlikte uçuş sistemlerini yönetmektedir.

 

4(Sağdaki resimde güneşe benzer bir yıldızın yaşanabilir bölgesinde bulunan ve ilk Dünya benzeri büyüklüğündeki Kepler-452b gezegeninin muhtemel görünümü gösterilmektedir.)

 

Kepler görevi ile ilgili daha detaylı bilgi için lütfen şu linki inceleyiniz:

http://www.nasa.gov/kepler

Diğer potansiyel yaşanabilir gezegenler ile ilgili daha fazla bilgi şu linkte bulunmaktadır: http://www.nasa.gov/jpl/finding-another-earth